SLM de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij
Andere luchtvaartmaatschappijen in Suriname:
De Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM) is de nationale luchtvaartmaatschappij van Suriname en heeft als IATA-code: PY.
Website adres: SurinamAirways.net
Geschiedenis
Hoewel er al in de jaren dertig luchtvaartverbindingen tussen Suriname en
andere landen bestonden (van onder andere KLM), had Suriname zelf geen
luchtvaartactiviteiten – behalve dan die van sportvliegers. Pas in 1953 werd
door een privé-initiatief het idee opgeworpen om een eigen Surinaamse
luchtvaartmaatschappij op te richten.
Al in 1949 probeerde Rudi Kappel, ondersteund door de Vereniging JPF uit Curaçao,
te komen tot de oprichting van een binnenlandse luchtvaartmaatschappij. Het
verzoek dat was gericht aan de toenmalige Koloniale Staten werd geweigerd.
Kappel liet zich niet ontmoedigen en bundelde zijn activiteiten met Herman van
Eyck. Deze combinatie diende verschillende malen verzoeken in bij de Staten en
na lang debatteren kreeg de combinatie op 19 april 1952 een vergunning voor het
uitvoeren van commerciële vrachtdiensten, maar passagiers mochten niet tegen
betaling worden vervoerd. Kappel had toen reeds zijn eerste vliegtuig, een Piper
Cub, gereed staan. In 1953 besloten Ronald Kappel en Herman van Eyck tot het
oprichten van een eigen luchtvaartmaatschappij. Toen ze vergunning kregen voor
een binnenlandse luchtvaartmaatschappij kochten ze een stuk grond in Paramaribo
waar ze vliegveld Zorg en Hoop begonnen. Op 22 augustus 1953 voerde
Luchtvaartbedrijf Kappel-Van Eyck de eerste vlucht uit. Het succes van Kappel en
Van Eyck succes trok de aandacht van de Staten van Suriname, die het bedrijfje
wilden doen opgaan in een nationale luchtvaartmaatschappij. Toen de
onderhandelingen hierover stroef verliepen, zette Kappel het bedrijf stop en
verkocht hij de toestellen. Onder druk vanuit de samenleving kwam toch een
akkoord tot stand.
Toen brak de tijd aan om voorbereidingen te treffen voor het opstarten van de maatschappij. De bedoeling was om een regelmatige verbinding tussen de verschillende Surinaamse steden creëren. Als eerste ging de combinatie op zoek naar een thuishaven voor de vliegtuigen. Als thuisbasis koos men een lap grond te Zorg en Hoop, die door Kappel werd aangekocht en tot airstrip werd gereed gemaakt, het huidige vliegveld Zorg en Hoop, dat tot op heden nog in gebruik is. Ook een aantal binnenlandse airstrips werd door de combinatie in eigen beheer en op eigen kosten aangelegd. Begin 1953 werd de officiële vergunning verleend voor het oprichten van een binnenlandse luchtvaartmaatschappij. De nieuwe maatschappij ging Surinaamse Luchtvaart Maatschappij heten en was op 1 januari 1955 een feit. Op 7 januari begon de SLM een binnenlandse lijndienst tussen Paramaribo en Moengo met twee toestellen van het type Cessna-170B die kort daarvoor waren aangeschaft. De lijnverbinding tussen Paramaribo en de kleine bauxietertsstad Moengo, waarbij gebruik werd gemaakt van sportvliegtuigen, kwam tot stand.
Een van de grootste projecten uit de geschiedenis van de SLM startte in 1957. De SLM werd door de overheid belast met het luchttransport voor de Operation Grasshopper. Om dit te realiseren moest de SLM een enorme uitbreiding ondergaan. 6 oktober 1959 werd een zwarte dag in de Surinaamse luchtvaartgeschiedenis toen Kappel samen met Vincent Faijks met een AC-520 Aerocommander crashte tijdens een leveringsvlucht voor Operation Grasshopper. De huidige Boeing-747 van de SLM is naar Ronald Elwin Kappel vernoemd.
Al snel gingen stemmen op de beide particuliere partners uit te kopen. In
1962 werd Van Eyck uitgekocht, en op 30 augustus 1962 werd de SLM een
staatsbedrijf en de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij officieel opgericht. De
Surinaamse regering was zich namelijk eveneens bewust geworden van de noodzaak
om het binnenland te ontsluiten en een groot aantal landingsmogelijkheden te
creëren. De SLM assisteerde door de aankoop van Bell-47G helikopters, die
ook werden gebruikt voor besproeiing in het rijstdistrict bij Wageningen en
zelfs over de grens, in Guyana. Er werden verschillende lijnvluchten op diverse
plaatsen in Suriname uitgeprobeerd, alsmede verschillende types vliegtuigen. Na
jarenlange ervaring met de DHC Twin Otters, die STOL (Short Take Off and
Landing) waren, werd voor deze vliegtuigen gekozen. Tegenwoordig gebruikt de SLM
twee van deze toestellen op haar binnenlandse routes.
De Internationale activiteiten van de SLM begonnen in 1964, toen er een pool-overeenkomst
werd gesloten tussen de KLM, ALM en SLM om gezamenlijk de route tussen
Paramaribo en Curaçao, met stops in Georgetown (Guyana) en Port of Spain
(Trinidad) te opereren. De SLM had evenwel geen eigen toestel. Dat kwam er pas
ten tijde van de onafhankelijkheid van Suriname. Nadat de ALM zelfstandig ging
opereren, trok de KLM zich uit de pool terug en gingen de ALM en de SLM samen
door. Oorspronkelijk was de deelname van de SLM beperkt tot cabinepersoneel en
de marketing activiteiten in de twee Guyana’s. Later kwamen daar ook piloten bij.
Aan de vooravond van de Surinaamse onafhankelijkheid, in 1975 boekte de SLM succes in de onderhandelingen om de Mid-Atlantische route in haar pakket te krijgen. Op 2 november 1975 voerde de SLM de eerste transatlantische vlucht uit, in een van KLM gehuurde DC8-63. Het toestel was in de eigen bedrijfskleuren gespoten en werd op 25 november gedoopt op de datum van de Surinaamse onafhankelijkheid. Het toestel kreeg de veelzeggende naam 25 november. En op 2 november 1975 steeg de trotse vrije vogel van de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij op. Ze deed dit met een volledige SLM-bemanning. De Surinaamse luchtvaart bewees op eigen benen te kunnen staan.
Op 7 juni 1989 raakte de SLM betrokken bij de ergste vliegramp uit de Surinaamse geschiedenis, toen nabij Zanderij een naar Anthony Nesty genoemde Douglas DC-8-63 neerstortte; zie SLM-ramp.
In 2004 werd een Boeing 747-306 van de KLM overgenomen, die op 11
augustus 2004 Ronald Elwin Kappel werd gedoopt.
Op 1 januari 2005 vierde de national carrier Suriname Airways 50 jaar. Dit
heugelijk feit is aan bijkans een ieder voorbij gegaan en de nieuw aangetreden
directeur Henk Jessurun staat aan de vooravond van een enorme klus, namelijk het
garanderen van de continuïteit en toekomst van het bedrijf. Naast deze
heugelijke feiten staat het bedrijf voor enorme uitdagingen. Niet alleen moeten
dit jaar voorbereidingen worden getroffen voor de liberalisatie van de mid-Atlantische
route, het bedrijf staat ook voor een totale heroriëntatie. Met de veiling van
de binnenlandse vloot komt mogelijk ook een einde aan vijftig jaar binnenlandse
operaties.
Per januari 2007 bestond de SLM-vloot uit:
* 1 Boeing 747-306
* 1 McDonnell Douglas MD-82
* 1 McDonnell Douglas MD-82 besteld, aflevering onbekend
De SLM vliegt niet alleen op binnenlandse bestemmingen, maar ook op Aruba en de Nederlandse Antillen; Trinidad en Tobago (Port of Spain), Barbados; Frans-Guyana; Brazilië (Belém); de Verenigde Staten (Miami); en Nederland (Schiphol). Als resultaat van de uitbreiding van de faciliteiten konden ook regelmatige cargodiensten worden geïntroduceerd tussen Curaçao, Manaus, Miami, Panama en Paramaribo.
Blue Wing Airlines
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Web site adres: BlueWingAirlines.com
Blue Wing Airlines is een luchtvaartbedrijf ontstaan uit een particulier
initiatief en is sedert januari 2002 operationeel. Het is een
luchtvaartmaatschappij die regionale vluchten naar en in het binnenland verzorgt.
De thuisbasis van Blue Wing Airlines is de regionale luchthaven van Paramaribo,
Zorg en Hoop. De vliegtuigen van Blue Wing Airlines zijn zo ingedeeld dat het
mogelijk is om in plaats van passagiers vracht te vervoeren.
Blue Wing Airlines heeft zich tot een dusdanig kwaliteitsniveau kunnen
ontwikkelen, dat zij een unieke positie binnen de Surinaamse luchtvaart heeft
kunnen verwerven. Om te voldoen aan dit niveau beschikt het bedrijf over een
zeer deskundig en gespecialiseerd team dat continu getraind wordt.
Desondanks staat Blue Wing Airlines sinds 2006 op de Lijst van
luchtvaartmaatschappijen met een exploitatieverbod in de EU, een zwarte lijst
van maatschappijen die niet voldoen aan de internationale voorgeschreven
luchtveiligheidsregels. Blue Wing kan daarom geen gebruikmaken van haar
landingsrechten voor Frans-Guyana. Volgens de Surinaamse Burgerluchtvaart- en
Veiligheidsautoriteit, CASAS, die de maatregel overtrokken noemt, zou er geen
sprake zijn van een ernstig gebrek aan vliegveiligheid.
Bestemmingen
De maatschappij is deels chartermaatschappij maar voert ook lijndiensten uit. De
vaste diensten zijn naar Tabiki, Cottica, Antino, Godoholo, Djoemo, Botopasi,
Ladoeani, Kwamalasemuto, Sipaliwini, Tepu, Palumeu en Lawa. Ook vliegt Blue Wing
Airlines 3 keer per week naar Georgetown in Guyana.
Luchtvloot
* 5 Antonov An 28
* 1 Cessna 206
* 1 Cessna Grand Caravan 208
Gum Air is een Surinaamse chartermaatschappij die
binnenlandse vluchten onderhoudt in Suriname en tevens vliegt naar bestemmingen
in het Caraïbisch gebied. De thuisbasis van Gum Air is de luchthaven bij
Paramaribo, Zorg en Hoop.
Luchtvloot
* 4 Cessna 206
* 1 Dehavilland DHC 6 Twin Otter
* 1 Cessna 207
* 1 BN2B Islander
* 1 Cessna 404 Titan
* 1 Cessna 208 B Grand Caravan
* 1 GAF Nomad N24A
Website adres: GumAir.com
Web site adres: Kuyake-aviation.com
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Kuyake Aviation NV is een luchtvaartbedrijf dat gevestigd is op de luchthaven
Zorg en Hoop (SMZO) te Paramaribo. Kuyake Aviation NV is opgesplitst in de
volgende takken:
* Kuyake Aviation Academy - Pilootopleidingen
* Kuyake Aviation RAP (Rent-A-Plane) - Vliegtuigverhuur aan gebreveteerde
piloten
* Kuyake Aviation Express - Commerciële charter- en lijnvluchten
Kuyake Aviation Academy
Kuyake Aviation Academy is de enige vliegschool in Suriname. De school maakt
gebruik van een moderne vloot van vliegtuigen van het type Cessna 172R.
De nieuwe Cessna 172R is uitgerust met moderne digitale avionica. Naast de
Cessna 172R beschikt de school eveneens over een vliegsimulator die identiek is
aan de originele Cessna 172R.
Kuyake Aviation Rent-A-Plane
Kuyake Aviation RAP is een vliegtuigverhuurbedrijf voor gebreveteerde piloten.
Kuyake Aviation RAP maakt eveneens gebruik van de Cessna 172R.
Kuyake Aviation Express
Kuyake Aviation Express is de commerciële tak van Kuyake Aviation. De
luchtvaartmaatschappij vliegt vanuit Paramaribo naar Brazilië, Frans-Guyana,
Guyana, Trinidad, Tobago en Barbados.
|
|